Wanneer je je hart volgt dan begin je elke dag met een lach op je gezicht! Euh nee zeker niet altijd.

Juist toen ik mijn leven leefde zoals ik dacht dat het van mij werd verwacht had ik meer rust en zekerheid dan dat ik die nu ervaar. Ik kan de ene dag in euforie leven en de volgende dag mijn bed niet uitkomen omdat ik geen zin heb om aan de dag te beginnen.

Maar niets doen is geen optie. Mijn hart roept en ik volg.

Met als gevolg dat ik nu dingen moet doen die ik echt moeilijk vind om te doen. Omdat we nu bezig zijn met onze droom in Griekenland te verwezenlijken moet ik nu bijvoorbeeld om hulp vragen. Heb je ooit een huis gebouwd, verbouwd of een nieuwbouwhuis gekocht? Dan herken je waarschijnlijk wel de onderhandelingen en soms zinloze discussies die daarbij ontstaan. Gewoon omdat de aannemer, klusjesman, keukenboer dingen op hun eigen manier willen doen en zich niet willen aanpassen naar de wensen van de klant omdat dit teveel rompslomp met zich meebrengt?!

En stel je nu deze discussies eens voor in het Grieks?! Tja daar houdt het dus voor ons op. Ik weet wel wat we willen en hoe ik sommige dingen in het Grieks kan vragen maar de discussie die er dan ontstaat daar kan ik niks mee. Ten eerste omdat ik nog niet in het Grieks kan vloeken en ten tweede omdat het dan zo snel gaat dat ik er geen touw meer aan vast kan knopen.

Kortom we moeten om hulp vragen.

Om te vertalen, iemand die ook nog eens weet wat wij willen en weet wat er in Griekenland kan en mag. Het liefst dus iemand die we vertrouwen. En wat dan wel weer een waanzinnig fijn gevoel geeft  is datje beseft dat je in een ‘vreemd’ land zit en er eigenlijk al een handvol mensen zijn waarbij je weet dat je er op kunt bouwen. Mensen die vanuit hun hart leven. Die geven zonder terug te verwachten. Maar hoe moeilijk is het om te ontvangen en er gewoon nog niet zoveel terug te geven is. We zijn dat nu echt aan het leren.

En ik moet nog meer en beter leren nee zeggen.

Door alle werkzaamheden in Griekenland maar ook thuis is er weinig tijd voor ontspanning en rust. Tijd moet echt worden verdeeld en hoewel ik graag onder de mensen ben heb ik soms de energie er gewoon niet voor. Het liefst spreek ik af in kleine groepjes zodat ik mijn aandacht ook echt kan geven. Dus prioriteiten stellen, nee zeggen en aan jezelf denken. Naar de buitenwereld kom ik denk ik vaak over als sterk, positief en dat het me allemaal niet zoveel kan schelen wat anderen denken.

Ondertussen zit daar juist precies mijn strijd.

Ik kan niet anders dan mijn hart volgen en mijn keuzes maken. Maar wanneer ik zie, voel of hoor dat mensen daar last van hebben dan houdt me dat soms nachten wakker. Ik wil het graag goed doen voor iedereen ( ik ben vroeger gepest, hoorde er niet bij en heb daarnaast had ik geleerd dat voor anderen zorgen meer rust gaf dan voor mezelf zorgen) maar ik weet allang dat ik dat helemaal niet kan en sterker nog dat dat niet eens mijn taak is maar toch houd het me bezig. En het feit dat me dat raakt is niet het probleem maar dat het me wakker houdt terwijl ik mijn slaap echt nodig heb maakt het voor mij wel dat ik er iets voor mezelf mee moet.

En dan komen we aan het punt waar ik misschien ook wel een beetje voor schaam.

Ik voel me soms helemaal niet ok en dan ben je therapeut. Ergens zit er een overtuiging in mij dat wanneer je mensen begeleidt dat je alles voor jezelf op orde moet hebben. Onmogelijk waarschijnlijk maar ergens voelt het dus niet ok wanneer het even niet goed met me gaat. Dat ik het even niet meer zie zitten of dat ik even rust voor mezelf nodig heb maar het mij niet lukt om het op dat moment te nemen.

En als laatste is het ’niet weten’ een ding waar ik soms niet weet hoe ik daar mee om moet gaan.

Gaan we het wel redden? Kunnen we een inkomen opbouwen? Hoe lang gaat het duren? Komt het dak wel af in de volgende vakantie? En nog zoveel meer vragen waarop alleen de toekomst een antwoord heeft.

Dus we moeten vooral leren stap voor stap ons leven te leven.

Niet te ver vooruit willen kijken en vooral vieren wat we tot nu toe al hebben bereikt! En wanneer ik daar aan denk dan schieten mijn ogen vol, word ik warm vanbinnen en voel ik rust in mezelf en dan weet ik dat we op de juiste weg zijn!

 

Wil jij ook meer jouw hart volgen en zijn wie je werkelijk bent? Doe mee aan het gratis weekprogramma ‘Uitstapje naar jezelf’ t.w.v. €77,= of kijk voor meer info naar het jaarprogramma ‘Reis naar jezelf’.